Batista

Z WrestlingPedia

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Batista

Zdjęcie, Batista.

Informacje:

Prawdziwe imie: David Michael Bautista, Jr.

Waga: 147 kg

Wzrost: 1.95 m

Data urodzenia: 18 styczen 1969

Debiut: 1997

Miejsce urodzenia: Reston, Virginia

Trener: Wild Samoan Training Center, OVW

Akcja konczaca: Batista Bomb, spear

Ulubione akcje: Spinebuster, Strong Clothesline, Body Slam, Powerslam, Powerslam over shoulders, Gorilla Press Slam, Doublehand Choke Hold, Spear, Elevated Half Crab, Hammerlock, Armbar, Elbow Face Stretch, Jackhammer, Repeated Turnbuckle Thrusts, Suplex Powerslam

Feudy: Rikishi, Randy Orton, Rev DVon, Scott Stiener, Booker T, Goldust, Chris Jericho, Shawn Michaels, The Dudley Boyz, Booker/RVD, Chris Benoit, Randy Orton, Ric Flair, Triple H, John Bradshaw Layfield, Melina Perez, Mark Henry, Great Khali, john cena

Poprzednie gimmicki: Batista, Deacon Bautista, "The Demon of the Deep" Leviathan, "Guardian of the Gates of Hell", Dave Batista, David Batista, Kahn, "Evolution" Animal, "Big Dave"

Spis treści

Wczesne życie

Bautista jest pochodzenia Filipińsko-Greckiego. Jego rok urodzin był nieznany przez kilka lat. Jego strona internetowa podaje rok 1969 podczas gdy inne źródła podają 1966. W marcu 2006 roku Batista w wywiadzie przyznał że urodził się w 1969 r. To samo podaje jego autobiografia pt. „Batista Unleashed”.

Kariera

Batista próbował sił w WCW Power Plant ale Sierżant Buddy Lee Parker powiedział mu, że nigdy nic nie zdziała w tym biznesie. Następnie przeszedł do WWF, które wysłało go do współpracy z Afą Anoai. Walczył w należącej do Anoaiego federacji WXW pod przydomkiem Khan.

Ohio Valley Wrestling (2000-2002)

Jego debiut w Ohio Valley Wrestling odbył się w 2000 r. kiedy połączył siły z Synnem. W trakcie kariery w OVW był nazywany „Lewiatanem”. Jako członek Disciples of Synn (Uczni Synna) był niepokonany aż do turnieju Christmas Chaos gdy spotkała go przegrana (triumfatorem okazał się zawodnik WWF Kane przy pomocy Steve’a Austina). Następnie udało mu się zdobyć Mistrzostwo Wagi Ciężkiej OVW pokonując The Machine Dauga Bashama. Po stracie tytułu na rzecz The Prototype Batista opuścił OVW i przeniósł się do WWE.

World Wrestling Entertainment

Jego kariera w WWE zaczęła się 9 maja 2002 roku podczas jednego z odcinków Smackdown! pod imieniem Deacon Bautista jako pomocnika dla Reverenda D-Vona. Jego debiut w ringu nastąpił w walce tag teamów wraz z wcześniej wspomnianym Reverendem, którzy walczyli przeciwko Randiemu Ortonowi oraz Farooqowi (w którym to meczu Batista wykonał na Ortonie spinebuster'a). Przez kilka następnych tygodni Orton próbował odegrać się na Batiście i D-Vonie walcząc z innymi partnerami ale przegrywał za każdym razem gdy Batista wykonywał na nim spinebuster'a. Pierwsza porażka Bautisty była w meczu przeciwko Rikishiemu, gdy D-Von przez przypadek uderzył go pięścią, pozwalając na przejęcie przewagi przez Rikishego i dając mu wygraną. Bautista i D-Von zaczęli feud, która trwała przez następne tygodnie, w końcu Batista obraził się na D-Vona. Po rozpadzie z D-Vonem podpisał kontrakt z RAW i zmienił pseudonim na Dave Batista (albo na prostsze Batista). Zawarł alians z Riciem Flairem a rozpoczął feud z Kanem (którego pokonał podczas swojego debiutu na pay-per-view w trakcie Armageddon 2002)

Evolution 2003-2004

W styczniu 2003 Batista połączył siły z Triple H-em , Riciem Flairem oraz Randym Ortonem, formując grupę Evolution. Jednakże Batista odsunął się od walk na dłuższy czas w 2003 roku ze względu na zerwanie prawego tricepsa, podczas pokazowego meczu tag teamów przeciwko Dudley Boyz. Batista jeszcze raz zerwał triceps podczas treningów i musiał pauzować raz jeszcze gdy w trakcie drugiej operacji chirurgicznej która miała złączyć jego triceps doznał zakażenia, która wymagała trzeciej operacji, gdzie usunięto zakażenie. Jego powrót odbył się 20 października 2003 roku podczas odcinka RAW, w którym to zaingerował w walce Goldberga i Shawna Michaelsa (roztrzaskał krzesłem kostkę Goldberga) Po ingerencji pojawiła się grupa Evolution a Triple H nagrodził Batistę 100.000 dolarów. 10 listopada w trakcie odcinka RAW Goldberg pokonał Batistę poprzez dyskwalifikację (ponieważ w walce zaingerował Triple H).

Podczas Armageddonu 2003 roku Batista wziął udział w dwóch meczach, doznając porażki od Shawna Michaelsa, ale za to zwyciężył w parze z Riciem Flairem w walce o mistrzostwo świata tag teamów pokonując Dudley Boyz. Aż do końca PPV wszyscy 4 członkowie Evolution zdobyli każdy męski tytuł mistrzowski RAW (Triple H – Mistrzostwo Świata Wagi Ciężkiej, Randy Orton – Mistrzostwo Interkontynentalne WWE). Byli mistrzami aż do 16 lutego 2004 r. do odcinka RAW, kiedy zostali pokonani przez Bookera T. oraz Roba Van Dama. Później odzyskali tytuły lecz na krótki okres. Po SummerSlam 2004 Batista zaczął serię porażek, która trwała blisko rok.

Pod koniec 2004 Randy Orton pokonał Chrisa Benoita w walce o tytuł Mistrza Świata Wagi Ciężkiej. Triple H wyrzucił go z grupy, twierdząc, że tak naprawdę tytuł należy do niego. Batista wykonał na Ortonie eletric chair po tym jak najpierw Triple H pokierował kciuk w górę, następnie zamieniając go na kciuk zwrócony w dół dla Ortona.(thumbs up thumbs down)

Podczas Survivor Series 2004 roku Triple H, Batista, Gene Snitsky oraz Edge zmierzyli się przeciwko Mavenowi, Chrisowi Jericho, Chrisowi Benoit oraz Randemu Ortonowi w 8 osobowym Elimination Tag Matchu którego stawką była kontrola nad RAW przez następny miesiąc(każdy członek zwycięskiej drużyny miał zostać generalnym menedżerem RAW na każdy tydzień miesiąca). Niestety drużyna Batisty przegrała, co stało się powodem rozprężenia w Evolution.

Przez następne 2 miesiące relacje pomiędzy Batistą i Triple H zaczęły się pogarszać. Po porażce z Chrisem Jericho przez dyskwalifikację, Triple H zaczął obrażać Batistę. Batista zaczął rozważać opuszczenie Evolution tej samej nocy, lecz zdecydował się pozostać w grupie i ogłosił że to oni oszukali wszystkich. Przez następne tygodnie Dave zaczął pokazywać swoje drugie oblicze, gdy jego grupa nie pokazywała się z najlepszej strony. Przykładem tego jest wyraz oburzenia Batisty gdy po walce Triple H oraz Ric Flair pobili Jima Rossa, Danniego Hodge'a oraz Stacy Keibler. Jednakże dalej okazywał swoje przywiązanie do Triple H i Evolution asystując przy wejściach oraz w walkach.

Na początku 2005 Triple H zorientował się że Batista, tak samo jak rok wcześniej Randy Orton staje się zagrożeniem dla tytułu mistrza świata wagi ciężkiej. Triple H zasugerował by Dave nie brał udziału w Royal Rumble, gdyż byłoby to z jego strony zbyt egoistyczne i pozwolił by to Triple H odzyskał tytuł. Jednakże Dave i tak wziął udział w turnieju, na końcu pokonując Johna Cenę i jednocześnie uzyskując okazję do wystąpienia w głównej roli w Wrestlemanii 21 przeciwko mistrzowi któremu sam wybierze.

Żeby zmusić Batistę do wyboru walki o mistrzostwo Johna Bradshawa Layfielda aniżeli jego – Triple H uknuł spisek, w którym to Batista miał być potrącony przez limuzynę przypominającą tą której używał Layfiled. Jednocześnie Dave zdecydował się nie korzystać w trakcie walki z pomocy Evolution i chciał się skonfrontować z JBL sam. Triple H uparł się by Evolution trzymało się razem i jednak wsparło Dave mimo wszystko, ochraniając go przed możliwym niebezpieczeństwem. Batista stał się świadomy spisku gdy podsłuchał kolegów z grupy rozmawiających o planie, a następnie podpisał kontrakt gwarantujący mu mecz o mistrzostwo z Triple H na Wrestlemanii 21, przez co opuścił Evolution i po raz pierwszy w swojej karierze w WWE zmieniając zdanie Batista udał że podpisując kontrakt z SmackDown! daje Triple H’owi i Flair’owi „thumbs up” lecz po chwili zmienił na "thumbs down" po czym zaatakował obu zawodników. Podkreślił swoją decyzję wykonując Batistabomb na Triple H na stole na którym przed chwilą podpisał kontrakt.

Batista zdobył Mistrzostwo Świata Wagi Ciężkiej 3 kwietnia na Wrestlemanii 21. Od tego momentu zaczął używać okrytego złą sławą gestu „thumbs up, thumbs down” przed wykonaniem ciosu Batista Bomb na przeciwniku. Batista raz jeszcze zmierzył się z Triple H o tytuł mistrza świata podczas gali Backlash. Utrzymał tytuł ale kłótnia z Triple H trwała dalej. W międzyczasie Batista dopomógł komentatorowi Jimowi Rossowi w zwycięstwie nad Triple H w czasie gali RAW. Podczas gdy Batiście udało się zachować tytuł po walce z Edgem, został zdradzony przez Rica Flaira, który pomógł Triple H w trakcie bestialskiego ataku na mistrza w trakcie walki Hell in a Cell podczas Vengeance. Ale Batista przetrwał pedigree i zwyciężył po raz kolejny utrzymując tytuł. Z tym zwycięstwem Batista stał się pierwszym wrestlerem który pokonał Triple H w walce Hell in a Cell.

30 czerwca Batista stał się ostatnim wyborem na 2005 WWE Draft Lottery, pojawił się niespodziewanie w trakcie gdy John Bradshaw Layfield celebrował swoje zwycięstwo w 6-man Elimination Match, w którym zdobył nowe Mistrzostwo SmackDown!. JBL i Batista spotkali się na Great American Bash 24 lipca kiedy to JBL pokonał Batistę przez dyskwalifikację po tym jak sędzia zobaczył że Batista użył krzesła. Do rematch'u doszło podczas SummerSlam 21 sierpnia w No-Holds-Barred meczu, w którym to Batista pokonał JBL'a przez pin wcześniej wykonując Batistabomb na schodach. Feud osiągnął kulminację podczas meczu pomiędzy obu wrestlerami w trakcie pierwszego z odcinków SmackDown! gdzie Batista utrzymał tytuł w charakterystycznym dla JBL'a meczu Bull Rope.

Po utrzymaniu tytułu i feudzie z Eddiem Guerrero, WWE.com doniosło że Batista doznał kontuzji mięśni grzbietu, po meczu gali SmackDown! 11 listopada w trakcie którego Big Show i Kane wykonali na nim podwójny chokeslam. Scenariusz zakładał, iż Batista będzie bronił tytułu w triple threat match z Eddiem Guerrero i Randym Ortonem dnia 18 listopada, lecz mecz się nie odbył ze względu na niespodziewaną smierć Eddiego 13 listopada. Batista złożył hołd Eddiemu podczas gali SmackDown! a RAW robiła pokazy ku czci Guerrero.

Batista poprowadził drużynę SmackDown! przeciwko drużynie RAW w trakcie wewnątrz federacyjnemu anglowi jeszcze przed Survivor Series. Feud spowodował to, iż Big Show i Kane dokonali jeszcze kilka chokeslammów na Batiscie na tygodnie przed Survivor Series powodując kontuzję zawodnika. Jednakże Batista powiódł swoją drużynę do zwycięstwa podczas Main event Survivor Series. Po tym jak Batista uratował Reya Mysterio przed atakiem Mistrzów Świata Tag Teamów Big Showa i Kane, ogłoszono że Mysterio będzie walczył w parze z Batistą przeciwko wyżej wspomnianym na gali Armageddon, ekskluzywnie pay-per-view dla SmackDown!.

16 grudnia podczas kolejnej edycji SmackDown! Batista i Mysterio pokonali Mistrzów WWE Tag Teamów MNM, zostając mistrzami w meczu który zadedykowali pamięci Eddiego Guerrero. Tym samym walka z Big Showem i Kanem na Armageddon stała się walką "champions versus champions". Batista i Mysterio przegrali po tym jak Kane pokonał przez pin Mysterio (po wcześniejszym chokeslamie), a w dwa tygodnie później na SmackDown! MNM odzyskali tytuł pokonując Batistę i Mysterio dzięki pomocy Marka Henry’ego. W trakcie meczu i ingerencji Henry zaatakował Batistę i wykonał na nim World’s Strongest Slam. Tag teamy spotkały się w jeszcze jednym meczu – tym razem w Cage Match'u – i tutaj zaingerował Henry. Para znów została pokonana.

Powrót po kontuzji 2006

9 stycznia WWE.com poinformowało iż Batista zerwał swój prawy triceps po meczu z Markiem Henrym podczas gali 8 stycznia w Veronie, stan Nowy Jork. Tego samego dnia, WWE.com podało, że przez kontuzję Batista jest zmuszony do oddania wakatem Mistrzostwa Świata Wagi Ciężkiej na gali SmackDown! która miała zostać nakręcona 10 stycznia w Filadelfii (a wyemitowana 13) dwa dni po tym jak został pobity rekord Triple H 280 dni utrzymania mistrzostwa. Tej samej nocy Kurt Angle zwyciężył w battle royal i został nowym Mistrzem Świata Wagi Ciężkiej. Dave 12 stycznia miał udaną operację chirurgiczną swojego ramienia.

Batista pokazał się publiczności na No Way Out i ogłosił, że gdy jego ramie będzie w pełni sprawne, zamierza odzyskać tytuł Mistrza Świata Wagi Ciężkiej. W trakcie Wrestlemanii 22 przerwał wywiad z Randym Ortonem, by dać do zrozumienia SmackDown!, iż tytuł powróci do niego do Wrestlemanii 23.

Batista powrócił 7 lipca podczas gali SmackDown! w Filadelfii, jednocześnie wdając się w angle z tym, który spowodował jego kontuzję – Markiem Henrym. W trackie gali Saturday’s Night Main Event, Batista wygrał swój pierwszy pojedynek (który był jednocześnie filmowany) od czasu powrotu po kontuzji – był to sześcioosobowy mecz tag teamów wraz z Reyem Mysterio i Lashleyem przeciwko King Booker'owi, Finlayowi i Markowi Henry'emu. Przez zrządzenie losu ten ostatni doznał kontuzji i musiał się wycofać z zaplanowanego meczu z Batistą podczas The Great American Bash, tym samym przedłużając dalej feud pomiędzy oboma wrestlerami, spowodowaną wcześniejszymi kontuzjami.

Batista dał szansę na walkę ze sobą, w miejsce kontuzjowanego Henrego, z której skorzystał Mr. Kennedy. Batista przegrał walkę przez dyskwalifikację gdy nie zaprzestał dusić Mr Kennediego w rogu ringu swoim butem, jednocześnie kontynuując atak na Kennediego i powodując rozcięcie na czole zawodnika aż do czaszki (do zaszycia rozcięcia potrzebne było 20 szwów). Batista przegrał jeszcze jeden pojedynek z Kennedym poprzez Countout na SmackDown! zanim pokonał go wreszcie poprzez pin 4 sierpnia na edycji SmackDown!.

W tym czasie Batista próbował odzyskać tytuł mistrza, stając do walki z Big Showem o mistrzostwo ECW na gali ECW, oraz King Booker'em o jego Mistrzostwo Świata Wagi Ciężkiej w trakcie SummerSlam i SmackDown!. Batista wygrał oba mecze ale nie zdobył tytułów, gdyż oba zakończyły się dyskwalifikacjami.

Mistrz Świata raz jeszcze (2006-2007)

Batista był jedynym kandydatem do tytułu, walcząc przeciwko Kingowi Bookerowi w kilku meczach oraz tocząc angle z Finlayem, aż wreszcie pokonał Bookera odzyskując tytuł Mistrza Świata Wagi Ciężkiej na gali Survivor Series w Philadelphia Wachovia Center. Zrządzeniem losu odniósł zwycięstwo w tej samej sali w której oddał tytuł w styczniu.

Na początku następnego roku Batista udanie obronił tytuł Mistrza Świata przeciwko Mr. Kennediemu na Royal Rumble. Dwa miesiące później na Wrestlemanii 23 Batista stracił mistrzostwo na rzecz zwycięzcy Royal Rumble którym został Undertaker. Obydwaj kontynuowali walkę o tytuł praktycznie bez konkretnego rozwiązania podczas Last Man Standing na gali Backlash oraz Steel Cage Match 11 maja na gali SmackDown!. Następnie Edge postanowił skorzystać z szansy i zdobył tytuł po Undertakerze korzystając z jego możliwości dzięki posiadaniu trofeum za wygranie meczu Money In The Bank Ladder Match które odebrał w walce z Mr. Kennedy’m (który wygrał tę walke na Wrestlemanii 23) Batista zmierzył się z Edgem, jednak nie odnosząc sukcesu, podczas gali Judgment Day, One Night Stand (walka Steel Cage Match) oraz Vengeance. Po tej ostatniej porażce, Batista nie mógł już więcej walczyć o mistrzostwo, podczas gdy Edge zachował mistrzostwo.

Batista przyjął wyzwanie od Great Khalego na The Great American Bash. Edge musiał zrzec się tytułu z powodu kontuzji na tydzień przed galą, Khali natomiast został nowym Mistrzem Świata Wagi Ciężkiej, wygrywając Battle Royal i eliminując Batistę. Batista oraz Kane (przeciwnik Edge’a do tytułu mistrzowskiego) zmierzyli się z Khalim na The Great American Bash w triple threat match, gdzie Khali obronił tytuł. Batista wygrał przez dyskwalifikację pojedynek z Khalim na Summerslam po tym jak Khali użył krzesła, lecz jednocześnie utrzymując tytuł. Batista w końcu zdobył po raz trzeci Mistrzostwo Świata Wagi Ciężkiej, po ośmiu próbach, pokonując Khalego w meczu w którym udział wziął jeszcze Rey Mysterio na gali Unforgiven. Jego pierwszą walką w której musiał bronić tytułu była walka z Khalim w Punjabi Prison Match na gali No Mercy, gdzie Batista utrzymał tytuł, pomimo znacznej przewagi Khalego w ofensywie. Wygrał mecz przeskakując z wewnętrznego płotu bambusowego na zewnętrzny, skracając sobie drogę ucieczki.

Po powrocie The Undertakera na gali Unforgiven, Batista i wcześniej wspomniany ponownie zaczęli feud na Cyber Sunday gdzie fani wybrali na guest referee Stone Colda Steve’a Austina. Batista wygrał dzięki wykonaniu dwóch Batista Bomb. Angle toczył się dalej e Hell in a Cell Match podczas Survivor Series. Podczas walki, zaingerował Edge uderzając Undertakera krzesłem. Następnie podciągnął nieprzytomnego Batistę nad Undertakera dając tym samym pinfall i zachowanie tytułu dla Batisty.

Niestety dla Batisty to był znak nadejścia złych czasów. Podczas Armageddon Edge został zaproszony do uczestnictwa w Triple Threat Match wraz z Undertakerem przeciwko Batiście o tytuł Mistrza Wagi Ciężkiej. To wydarzenie doprowadziło do końca trzeciego panowania jako mistrza, po tym jak Edge zdążył wygrać przez pin. Dnia 18 grudnia podczas kolejnej edycji SmackDown! (wyemitowanej 21 grudnia) otrzymał rematch z Edgem. Ale jeszcze przed match'em generalny menedżer Vickie Guerrero zmieniła zasady walki na 3 on 1 handicap match, stawiając Batistę przeciwko Edgowi, Curtowi Hawkinsowi oraz Zackowi Ryderowi (niegdyś The Major Brothers). Batista wygrał mecz, przez pin jednego z braci, tym samym zdobywając tytuł po raz czwarty. Jednak Vickie Guerrero oznajmiła, iż Batista mógł zdobyć tytuł jedynie poprzez pinfall na samym Edge’u, toteż match wznowiono (odwołując czwarty tytuł Batisty). Batista wygrał ponownie ale poprzez dyskwalifikację gdy jeden z braci uderzył go w nogę krzesłem. Edge także zaczął okładać krzesłem Batistę, kończąc odcinek SmackDown!.

Stajnie

Evolution (WWE, 2002-2004): Triple H, "Nature Boy" Ric Flair, "Legend Killer" Randy Orton


Tag Teamy

Spirtual (WWE): Reverend D-Von

Evolution (WWE): "Nature Boy" Ric Flair

- (WWE): Rey Mysterio

- (WWE): Eddie Guerrero


Tytuly

WWE: Heavyweight Champion [2], World Heavyweight Champion [4], World Tag Team Champion [3], Tag Team Champion,, Tag Team Turmoil Winner [2003], Royal Rumble Winner [2005]

OVW: Heavyweight Title

Nagrody

Attitude Award - Najlepszy feud roku [2007] (z Undertakerem)

Attitude Award - Najgorszy Feud Roku [2008] (z Johnem Cena)

Attitude Award - Najgorszy wrestler [2009]

PWI - Most Improved Wrestler of the Year [2005]

PWI - Wrestler of the Year [2005]

PWI - №1 of Annual Top 500 List [2005]

Wrestling Observer - Feud of the Year [2005] vs Triple H

Wrestling Observer - Most Overrated Wrestler of the Year [2006]

RSPW - Best Babyface [2005]

RSPW - Best Brawler [2] 2004; 2005 (tie with Samoa Joe)

RSPW - Most Improved Wrestler [2] 2004; 2005

Przestrzenie nazw
Warianty
Działania