Rhino

Z WrestlingPedia
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rhino

Zdjęcie, Rhino.

Informacje:

Prawdziwe imie: Terry Gerin

Waga: 113 kg

Wzrost: 1.77 m

Data urodzenia: 7 pazdziernik 1975

Debiut: 10 marzec 1995

Miejsce urodzenia: Detroit, Michigan

Trener: Scott D'Amore, Doug Chevalier, Mickey Doyle

Akcja konczaca: The Gore/Rhino Gore (Spear)

Ulubione akcje: Rhino Driver (Jumping Piledriver), Super Rhino Driver (2nd Rope Jumping Piledriver), TKO (Fireman's Carry Cutter), Power Bomb, Splash, Corner Spear, Power Slam, Spinning Spinebuster, Diving Headbutt, Samoan Drop, Slingshot Crossbody Block, Big Boot, Press Slam, Front Supex, DVD, Side Belly-to-Belly Suplex, Shoulder Block, Death Valley Driver

Feudy: Sandman, The Hardy Boyz, Raven, Chris Benoit, Bradshaw, Hardcore Holly, Chris Jericho, La Resistance, Jeff Jarrett, Raven Abyss, Christian Cage, A.J. Styles

Poprzednie gimmicki: Rhino, Rhyno, "The Rookie Monster", Terry Richards, "The Man-Beast" Rhino, Rhino Richards, "The Big F'N Deal", "The War Machine" Rhino


Terrance (Terry) Guido Gerin urodził się 7 października 1975 roku w Detroit. Fanom wrestlingu jest znany jako Rhino, tudzież Rhyno. Najbardziej zasłynął w walkach w ECW oraz WWF. Występował też w wielu innych federacjach, jak WCW, NWA i obecnie TNA.

Kariera

Początki i ECW

Terry Gerin zaczął się uczyć wrestlingu w Can-Am Wrestling School mieszczącej się w Winsdorze w Kanadzie. Jego trenerem był Scott D'Amore. Rhino zadebiutował w 1994 roku na scenie niezależnej pod ring namem Terry Richards. Występował w Kanadzie, gdzie tworzył stajnię Thug Life z Joe Legendem, Christianem Cagem, Bloody Bill Skullionem i Sextonem Hardcastlem, czyli późniejszym Edgem. Miał feud z Brianem Fury i Alexis Machine - częścią HotSeat Productions. Następnie Gerin zaczął występował pod przydomkiem Rhino w Catch Wrestling Association, która miała siedzibę w Niemczech. Zdobył tam pasy tag teamów, ale w 1998 roku opuścił CWA, gdyż podpisał kontrakt z ECW. Zadebiutowł tam w 1999 roku jako właśnie Rhino. Tam połączył siły z Stevem Corino i Jack'em Victory. Rhino i Corino próbowali zdobyć ECW Tag Titles na Anarchy Rulz, ale przegrali z obecnymi mistrzami, Ravenem i Tommym Dreamerem. Pod koniec roku Rhino rozpoczął feud z The Sandmanem, a na November to Remember połączył się z Impact Players by pokonać Dreamera, Ravena i Sandmana. 12 marca 2000 roku Rhino przegrał w finale turnieju o ECW World Television Championship z Super Crazy na Living Dangerously. Pas jednak zdobył 22 kwietnia pokonując Yoshihiro Tajiriego na CyberSlam. Stracił tytuł na rzecz Kid Kasha 26 Sierpnia, ale odzyskał go po dwóch tygodniach. W połowie 2000 Rhino znów rozpoczął feud z Sandmanem i pokonał go w walkach o pas na Hardcore Heaven i Heatwave. W trakcie walki na Hardcore Heaven wykonał Piledriver na żonie Sandmana, Lori. Rhino zdobył ECW World Heavyweight Title 7 stycznia 2001 na Guilty as Charged pokonując Sandmana w squash matchu, bezpośrednio po tym jak ten zdobył pas pokonując Steve'a Corino w 3-Way tables, ladders, chairs, and canes matchu. Terry Gerin był ostatnim mistrzem wagi ciężkiej i ostatnim Television Championem w oryginalnym ECW.

WWF/WWE

Po zamknięciu ECW, Gerin podpisał kontrakt z WWF. Swój debiut miał na Raw z 19 marca 2001 roku jako heel - Rhyno. Rhyno pomógł zdobyć pas tag teamów Edge'owi i Christianowi w walce przeciwko Hardy Boyz i Dudley Boyz w walce TLC na WrestleManii X-Seven. Rhyno, Edge, Christian i Kurt Angle założyli stajnię RECK. W turnieju King of the Ring Rhyno został wyeliminowany przez późniejszego zwycięzcę, Edge'a. Potem kręcił się wokół Hardcore Title. 9 lipca tego samego roku na Raw Rhyno dołączył do Team ECW kierowanej przez Paula Heymana. Potem założono The Alliance wraz z czonkami dawnego WCW. Jako członek Alliance rozpoczął feud z Chrisem Jericho. 23 września na Unforgiven pokonał Tajiriego i zdobył WCW United States Championship. Tytuł stracił po miesiącu na rzecz Kurta Angle'a na Raw z 22 października. W wyniku utraty pasa Rhyno został "zawieszony" w Alliance na Smackdown! z 25 października. Prawdziwym powodem jego nieobecności była operacja. Rhyno powrócił do WWE TV 13 misięcy później, 27 lutego 2003 na SmackDown!. Połączył siły z Chrisem Benoit i konkurował z Team Angle o WWE Tag Team Titles w triple threat tag team match (wraz z Los Guerreros) na WM XIX. Następnie Rhyno zaczął grać heela i odwrócił się od Benoita. Następnie do konca 2003 i przez początek 2004 starał się zdobyć United States Championship.

W marcu 2004 Rhyno został przeniesiony na Raw w wyniku Draftu. Tego wieczoru zmierzył się z Chrisem Benoit o World Heavyweight Championship, ale przegrał. Potem przegrał w squash matchu przeciwko Lance'owi Stormowi i założył tag team z Tajirim, próbując zdobyć World Tag Titles. Rhyno został zwolniony 9 kwietnia 2005 roku. Swój ostatni pojedynek stoczył na One Night Stand przeciwko Sabu, w trakcie którego fani skandowali "you're fired!".

TNA

Terry Gerin zadebiutował w TNA 17 lipca 2005 jako Rhino. Po walkach z Ravenem i Abyssem dołączył do Planet Jarrett. Wydarzenia te doprowadziły do walki Rhino i Jerretta z Ravenem i Sabu na No Surrender. Na gali Bound for Glory, Rhino wygrał TRZY pojedynki, by stać się World Heavyweight Championem. Najpierw wygrał Monster's Ball Match, potem Battle Royal, a następnie pokonał mistrza Jeffa Jarretta. Po stracie pasa 3 listopada rozpoczął brutalny feud z Abyssem, by następnie dołączyć do Sting Warriors (Sting, Ron Killings, AJ Styles) i pokonać Jarrett's Army (Jarrett, Scott Steiner, America's Most Wanted) w pojedynku Lethal Lockdown. Następnie Rhino prowadził feudy z Samoa Joe, Monty Brownem, by w ostateczności przegrać w pamiętnym Eight Mile Street Fight z Christianem Cagem.

Gdy tag team AJ Stylesa i Christophera Danielsa się rozpadł, Rhino próbował daremnie ich pogodzić. Był to początek feudu Stylesa i Rhino, którego kulminacyjnym momentem było Against All Odds, gdzie AJ wygrał z Rhino w Motor City Chain matchu. Jednak na Destination X, to Rhino pokonał Stylesa w Elevation X matchu. Następnie mieliśmy feud z Jamesem Stormem, też z kulminacyjnym momentem na Destination X. Całość zakończyła się na No Surrender, a po walce Rhino sprzedał Gore managerce Storma - Jackie Moore. Rhino rozpoczął krwawe starcia z Abyssem, Ravenem, Black Reignem i Rellikiem. Na Lethal Lockdown, wraz z Christianem Cagem, Kevinem Nashem, Stingiem i Mattem Morganem, pokonał Team Tomko, wykonując Gore na Jamesie Stormie. Po PPV Rhino i Cage założyli na krótki czas tag team. Następnie Rhino uczestniczył w mniej ważnych licznych feudach, np. tag z ODB i Rhaką Khan, czy rola mentora Jesse Neala. Na Final Resolution Matt Morgan, Hernandez, D'Angelo Dinero i Suicide pokonali Neala, Team 3D i Rhino i ośmioosobowym elimination tag team matchu.

Od 2010 roku Rhino gra face'a. Jest też częścią stajni EV2.0, złożonej z byłych wrestlerów Extreme Championship Wrestling, którzy obecnie feudują ze stajnią Rica Flaira, Fourtune.

Stajnie

The Network (ECW, 2000): Cyrus "The Virus", Steve Corino, Jack Victory, Yoshihiro Tajiri, Scotty Anton, Lou E. Dangerously, Jerry Lynn

Team Alliance (WWF, 2001): Diamond Dallas Page, Booker T, Buh Buh Ray Dudley, D-Von Dudley

Team No Respect (ECW, 2000-2001): Cyrus, Jerry Lynn

THUG Life (Detroit, 1997): Sexton Hardcastle, Christian Cage, Joe E. Legend, Martin Kane, Bill Skullion, Big Daddy Adams, Geza "Bigg Dawg" Kalman, Professor Maxwell, Johnny Bradford, Zakk Wylde

Team RECK (WWE, 2000): Kurt Angle, Edge, Christian

Team USA (BCW, 2005): "Monster" Abyss, "The Phenomenal" AJ Styles, Alex Shelley, "Wildcat" Chirs Harris, "Cowboy" James Storm, Jerry Lynn, Conrad Kennedy III, Joe Doering, Jimmy Jacobs

Planet Jarrett (NWA, 2005): "King of the Mountain" Jeff Jarrett, "The Alpha Male" Monty Brown, Kip James

The Syndicate (BCW, 2000-2001): Scott D'Amore, "Arrogant" Otis Apollo, Johnny Swinger, Fantasy, Don Callis, Terry Taylor

The D Factor (JAPW, 2005-2006): Alicia, Johnny D

Sting's Warriors (NWA, 2006): Sting, "The Phenomenal" AJ Styles, Ron "The Truth" Killings

The D-Factor (JAPW, 2007): Kevin Matthews, Johnny D, Slim Jenkins, Alicia, Becky Bayless, Cha-Cha

La Legion Extranjera (Foreign Legion) (AAA, 2007): Konnan, El Mesias, Kenzo Suzuki, Head Hunter A, Head Hunter B, Nicho, Sabu, X-Pac, Ron Killings, Black Bufalo, Josh Raymond, Sean Waltman, Nate Webb, Black Magic, Kenzo Suzuki, Rikishi, Mike Modest, Low-Ki, Lance Hoyt, Homicide, Jeff Jarrett, Abyss, Elix Skipper, Christy Hemme, Samoa Joe, AJ Styles, Tiana Ringer, Hernandez, Scott D'Amore, Frankie Kazarian, Scott Steiner, Traci Brooks


Tag Teamy

The Syndicate (BWA): Scott D'Amore

Sting's Warriors (NWA): Sting, AJ Styles, Ron Killings

Team Angle (NWA): Kurt Angle, Sting, "Samoan Submission Machine" Samoa Joe, Jeff Jarrett

- (WWE): Chris Benoit

- (CWA): Jean-Pierre Lafitte

- (CWA): XL Legend

- (WWE): Tajiri


Tytuly

ECW: World Heavyweight Champion, World Television Champion [2]

WWE: Hardcore Champion [3]

WCW: United States Heavyweight Champion

NWA: World Heavyweight Title, 10-Man Gauntlet for the Gold Match Winner [2005]

CWA: Tag Team Title [2]

WSW (Australia): Heavyweight Title

ICW: Brass Knuckles Title

PW3 (Pro Wrestling WorldWide): Heavyweight Title

BCW: Unified Television Title, Can-Am Cup Winner [2005]

USA Pro Wrestling (UXW): Heavyweight Title

EPW: Heavyweight Title

JAPW: Heavyweight Title

AAW: 20-Man Battle Royal Winner [2006]


Nagrody

Attitude Award - Najlepszy brawler [2006]

NWA - Comeback of the Year [2005] (tie with Sean Waltman)

Declaration of Independents - Wrestler of the Year [2006]